Młodzieżowy Dom Kultury otrzymał status prawny w styczniu 1952 roku na mocy Uchwały Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 1951 roku – w sprawie organizowania i prowadzenia placówek wychowania pozaszkolnego.

Był on pierwszą tego typu placówką w kraju; tradycje ma jednak jeszcze wcześniejsze. Wywodzi się z przedwojennej YMCA i powojennego Stowarzyszenia „Ognisko”. Pierwotną siedzibą MDK-u był budynek na ul. M. Konopnickiej 6.

Jak wynika z dokumentów i jak głosi aktualna do dnia dzisiejszego opinia, od początku istnienia MDK dysponował fachowymi siłami, dobrą bazą (również sportową), miał specyficzną atmosferę, wysoko cenioną przez uczestników zajęć; zawsze odpowiadał na potrzeby dzieci i młodzieży, szeroko oddziaływał na środowisko szkolne Warszawy i okolic.

Budynek Domu Harcerza (dziś MDK) przy ul. Łazienkowskiej 7 powstał w 1938 roku. Wybudowany został dzięki publicznej zbiórce pieniędzy. W czasie okupacji mieściło się tu Centrum Kształcenia Instruktorów Sportu dla żołnierzy Wehrmachtu, które prowadził Wilm Hozenfeld.

Po wojnie obiekt został odbudowany. W 1951 roku budynek stał się siedzibą Związku Młodzieży Polskiej.

W 1963 roku patronem MDK został Wladysław Broniewski.

W 1979 roku MDK otrzymał nową nieruchomość przy ul. Fabrycznej gdzie zaczęło działać Miasteczko Ruchu